Apa Tumon?

Wis sawetara wektu anane surplus beras dadi warta ing ngendi-ngendi. Jarene panen beras ing mangsa iki kasil apik, kepara turah-turah. Akeh slenthingan sing ngandhakake menawa pemerintah duwe ancas kepengin adol beras ing manca negara alias ekspor. Mesthi wae para spekulan wis wiwit “ngimbu” beras, supaya mengko yen rega beras mundhak, dheweke kabeh bisa entuk bathi akeh.

Nah, sing tak-gumuni ya pemerintah kuwi. Kok bisa-bisane arep adol beras nyang manca negara? Sajak kaya spekulan wae. Nalika beras ing manca negara rada mundhak regane, reka-reka arep adol, kareben bathine akeh. Ananging apa pemerintah ya ngerti menawa ing negara iki isih akeh wong-wong sing ora bisa mangan? Apa pemerintah ngerti menawa isih ana wong sing mung bisa tuku sega aking. Edan ta?

Sega aking mono wangune ya mung kanggo pakan pitik apa kewan iwen liyane. Kepara, pitik wae terkadhang ora doyan. La piye? Sega aking kuwi sega turahan sing dipepe nganti garing tur kadhang kala yen sedina ora garing mesthi njamur. Apa awake dhewe tegel mangan barang sing wis njamur? Tak-kira, yen wong-wong kuwi ditari ya mesthi wae ora gelem mangan barang kaya ngono kuwi. Ananging piye maneh? Ora ana pilihan liya kejaba kuwi. Bisane ya mung tuku sega aking sing regane Rp 1.000,00 nganti Rp 1.500,00 sekilo. Yen ora gelem, ya bakal kaliren.

Menawa mrangguli kahanan kang kaya ngene iki, apa tumon pemerintah isih tetep kepengin adol beras menyang manca negara?